Rozdział 5. Zarządzanie pakietami

Niewielkie skrypty często stają się tak przydatne i ważne, że powstaje potrzeba podzielenia się ich zawartością. Biblioteki Pythona, jak również inne projekty kodu, wymagają tworzenia pakietów. Bez pakietów dystrybucja kodu staje się procesem problematycznym i kruchym.

Po etapie koncepcji warto śledzić zmiany, ogłaszać rodzaj wykonanych zmian (na przykład, gdy wprowadzamy aktualizację, która narusza zgodność wstecz) oraz zapewnić użytkownikom możliwość wyboru konkretnej wersji narzędzia. Nawet w większości prostych przypadków użycia korzystne jest przestrzeganie kilku wytycznych dotyczących tworzenia pakietów. Absolutnym minimum jest śledzenie dziennika zmian i określanie wersji.

Istnieje kilka strategii zarządzania pakietami, które warto przestrzegać. Znajomość niektórych z najczęściej stosowanych pozwala zastosować najlepsze rozwiązanie problemu. Na przykład dystrybucja biblioteki Pythona może okazać się łatwiejsza za pośrednictwem systemu PyPI (ang. Python Package Index) zamiast tworzenia z niej pakietu systemowego — na przykład w stylu Debian lub RPM. Jeżeli skrypt Pythona powinien zostać uruchomiony w określonych odstępach czasu lub jeśli jest to proces długotrwały, to odpowiedni dla niego może być systemowy menedżer pakietów, działający z mechanizmem systemd.

Chociaż systemd nie jest narzędziem do zarządzania pakietami, to dobrze sprawdza się w systemach, które wykorzystują go do zarządzania procesami oraz sekwencją rozruchu serwera. Nauczenie ...

Get Python dla DevOps now with O’Reilly online learning.

O’Reilly members experience live online training, plus books, videos, and digital content from 200+ publishers.