
110 Rozdział 3.
Podsumowanie rozdziału
Rozdział 3.
Funkcje fmt.Printf i fmt.Sprintf
formatują przekazane do nich wartości.
Pierwszym argumentem powinien być łańcuch
znaków formatowania zawierający instrukcje
formatowania (%d, %f, %s itd.) zastępowane
wartościami.
W instrukcji formatowania można podać
długość, czyli minimalną liczbę znaków
zajmowanych przez sformatowaną wartość.
Na przykład instrukcja %12s powoduje
utworzenie 12-znakowego łańcucha
(dopełnianego spacjami), %2d tworzy
dwucyfrową liczbę całkowitą, a %.3f oznacza
liczbę zmiennoprzecinkową zaokrągloną
do trzech miejsc po przecinku.
Jeśli chcesz, aby w wywołaniach funkcji
przyjmowane ...